الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
305
نيايش در عرفات (فارسى)
قبرها برانگيزيم و يكى را فرو نگذاريم و خلايق را در صفى بر خدا عرضه كنند ( و به كافران گفته شود ) همانگونه كه اول بار شما را آفريديم باز به سوى ما امروز بازآمديد و آن معادى را كه به خيال باطل ، منكر بوديد به چشم مشاهده كرديدو در آن روز ، كتاب اعمال نيك و بد خلق را پيش نهند و اهل عصيان را از آنچه در نامهء عمل آنهاست ترسان و هراسان بينى در حالى كه با خود گويند اى واى بر ما ! اين چگونه كتابى است كه اعمال كوچك و بزرگ ما را سر مويى فرو نگذاشته جز آنكه همه را احصاء كرده است و در آن كتاب همه اعمال خود را حاضر ببينند و خدا به هيچ كس ستم نخواهد كرد » . خوانندهء عزيز از اين آيات و آيات ديگر ، بزرگىِ روزى را كه در پيش داريم و خواه و ناخواه به آن مىرسيم ، در حدى معلوم مىشود . بايد نجات خود را از آتش جهنم تحصيل نماييم ؛ آتشى كه در اين دعا خلاصى از آن حاجتى شمرده شده است كه انسان با خلاصى در آن از هرچه ممنوع و محروم شده باشد زيانكار نيست و اگر گرفتار آن شود به هرچه دست يافته باشد و از هر لذّت و نعمتى بهرهمند شده باشد براى او سودمند نيست . فقط با ايمان و عمل صالح و رفتن در حصن توحيدو ولايت اهل بيت - عليهمالسلام - و مخالفت هواو نفس امّاره ، توبه ، انابه ، عبادت ، اطاعت ، عرض تذلل و تضرع ، كسب تقرب به خدا و سير در طريق پيغمبر و ائمه طاهرين - عليهمالسلام - و انجام فرائض و